Woutrina Winkler-Prins · jej historia i rysunki
Świat zapisany w znakach
Holenderska fizjoterapeutka przez lata szukała związków między słowem, symbolem a wodą. Poznaj historię jej pracy i geometryczne rysunki, które po sobie zostawiła.
Poznaj Woutrinę
01 / Historia
Kim była Woutrina?
Woutrina Winkler-Prins, holenderska terapeutka, przez ponad 40 lat poszukiwała związków między słowem a wodą. W swojej pracy korzystała między innymi z kinezjologicznego testu mięśniowego w metodzie Touch for Health oraz badała to, co nazywała polami informacyjnymi.
Woutrina uważała, że litery i słowa mają własne częstotliwości drgań. Podczas pracy z pacjentami i prób z różnymi nośnikami, takimi jak sól czy woda, zapisywała powracające kombinacje liter. Niektóre nie należały do znanych jej języków. Relacjonowała, że wiązały się z reakcjami osób, z którymi pracowała. Część tych zestawień później łączyła z sanskryckimi pojęciami, takimi jak „prawda”, „współczucie” czy „wgląd”.
To opis poszukiwań i obserwacji Woutriny, oparty na zachowanych materiałach oraz wywiadzie dla Paravisie z 2005 roku. Nie stanowi potwierdzenia terapeutycznego działania słów, symboli ani wody.
„Robię użytek z mocy, jaką posiada język”.
Woutrina Winkler-Prins, wywiad dla Paravisie, 2005, tłum. Barbara Wojtkowska
- Praca z ciałemFizjoterapia, masaż, oddech i ruch.
- Praca ze słowamiPoszukiwanie znaczeń w sanskrycie oraz własny system symboli.
- Praca z wodąPróby przeniesienia wybranych słów i znaków na wodę, którą nazwała Donave.
Czytaj więcej o sposobie pracy Woutriny
Woutrina opowiadała, że podczas pracy z pacjentami korzystała między innymi z masażu, ćwiczeń oddechowych oraz kinezjologicznego testu mięśniowego. Z czasem zaczęła sprawdzać, jakie słowa pojawiają się w odpowiedzi na problemy zgłaszane przez konkretną osobę.
Zapisując te odpowiedzi, zauważyła powracające zestawienia liter, których początkowo nie rozumiała. Część skojarzyła później ze słowami sanskryckimi. Reszta stała się dla niej początkiem poszukiwań własnego alfabetu. Według jej relacji geometryczne litery tego alfabetu pojawiły się we śnie, po czym przerysowała je na papier w kratkę.
Przez kolejne lata łączyła litery w słowa i przypisywała im znaczenia, pracując z osobami odwiedzającymi jej gabinet. Następnie próbowała przenosić zapisane słowa na różne materiały. Ostatecznie wybrała wodę jako nośnik swojego systemu symboli. Jest to opis jej metody podany w wywiadzie, nie potwierdzenie skuteczności tych praktyk.
02 / Archiwum rysunków
Znaki Woutriny
Precyzyjne linie tworzą gęste, promieniste układy. Można w nich dostrzec skojarzenie z ruchem wody lub formami plazmatycznymi. Są to interpretacje obrazów, a nie zapis fizycznych stanów wody.
03 / Opowieść o języku
„Język Atlantów”
Woutrina opowiadała, że najpierw trafiała na powtarzające się kombinacje liter podczas pracy z ludźmi. Część wiązała z sanskrytem. Pozostałe znaki przypisała językowi, który nazywała językiem Atlantów.
Według jej relacji alfabet o 34 znakach zobaczyła we śnie, a potem rozrysowała na papierze w kratkę. Barbara opisuje także sposób powstawania niektórych rysunków jako przypominający pismo automatyczne. Z czasem powstały słowa i kompozycje, którym Woutrina nadawała określone znaczenia. To fascynujący zapis osobistej drogi twórczej, choć pochodzenie alfabetu nie zostało historycznie potwierdzone.
04 / Ostatni etap poszukiwań
Jak powstała Donave?
Wszystko zaczęło się od długiej, pełnej pasji drogi poszukiwań. Donave nie powstała z dnia na dzień – to efekt ponad 40 lat żmudnych eksperymentów, nieustannego badania natury wody i zgłębiania jej niezwykłych właściwości.
Za tym projektem stoi Woutrina, która wraz z gronem oddanych przyjaciół oraz pacjentów przez lata testowała, obserwowała i doskonaliła metodę programowania wody. Był to czas intensywnej pracy, wielu prób i wnikliwych obserwacji tego, jak świadome działanie może wpływać na strukturę wody, przywracając jej pierwotną harmonię.
Każda butelka Donave jest owocem tego wieloletniego, wspólnego doświadczenia, zrodzonego z potrzeby dzielenia się dobrem i przekonania, że woda posiada w sobie zapis, który możemy wspólnie pielęgnować. To właśnie dzięki cierpliwości i zaangażowaniu całej grupy ludzi, którzy przez lata towarzyszyli Woutrinie w tej drodze, dzisiaj możemy korzystać z niezwykłych właściwości Donave.
Od słowa, przez rysunek, do wody.
Czytaj dalej: Emoto i Woutrina, dwie drogi pracy z wodą
Czym Donave różni się od prac Masaru Emoto?
Masaru Emoto zasłynął fotografiami kryształów powstających podczas zamrażania próbek wody. Poddawał wodę działaniu słów, muzyki, obrazów i modlitwy, a następnie porównywał fotografie. W jego interpretacji różnice między kryształami wiązały się z tym, na co próbki były wystawione. Fotografie nie dowodzą jednak, że woda przechowuje myśli lub emocje.
Woutrina Winkler-Prins wychodziła z innego punktu: z pracy fizjoterapeutycznej i spotkań z pacjentami. Korzystała z masażu, ćwiczeń oddechowych i metody Touch for Health. Zapisywała kombinacje liter pojawiające się podczas spotkań, szukała ich znaczeń i tworzyła geometryczne znaki. W jej relacji część słów wiązała się z sanskrytem; pozostałe stały się początkiem jej własnego alfabetu. Dopiero później wybrała wodę jako nośnik, któremu, według niej, mogła przekazywać znaczenie symboli.
Różnica dotyczy więc przede wszystkim ich drogi i sposobu pracy. Emoto koncentrował się na obrazach zamrożonej wody; Woutrina rozwijała system słów i znaków, który ostatecznie połączyła z wodą. Twierdzenia o trwałym przekazywaniu informacji przez Donave pozostają częścią jej opisu metody, a nie potwierdzoną właściwością fizyczną.
Barbara Wojtkowska, która otrzymała materiały Woutriny, pracuje z Donave od ponad dwóch dekad. Opowiada o przygotowywaniu jej na bazie wód źródlanych z różnych regionów Polski i gromadzi relacje osób, które z niej korzystały. Są to doświadczenia i świadectwa użytkowników, nie badania potwierdzające działanie zdrowotne.
Źródła: opis metody Emoto opublikowany przez jego biuro; wywiad z Woutriną dla Paravisie (2005), tłum. Barbara Wojtkowska; relacja Barbary Wojtkowskiej.
05 / Znaki w formie przedmiotów
Od archiwum do przedmiotu
Barbara Wojtkowska porządkuje przekazane jej materiały Woutriny, wybiera znaki i opracowuje je do publikacji oraz druku.
Powstają płytki z wydrukami wybranych znaków, także zapisów z „Języka Atlantów”. Barbara rozwija również serię biżuterii z tymi motywami. Na stronie będziemy stopniowo pokazywać gotowe wzory i ich historie. Powstaje też e-book o Woutrinie.
O źródłach
Podstawą są biografia Woutriny, wywiad dla Paravisie z 2005 roku w tłumaczeniu Barbary Wojtkowskiej oraz zachowane rysunki. W opowieści oddzielamy relacje Woutriny od ustaleń naukowych i historycznych.